AI-automatisering is automatisering waarbij een AI-taalmodel onderdeel is van het proces: het leest een document en vat het samen, herkent wat een e-mail vraagt, structureert vrije tekst tot bruikbare data, of beantwoordt een klantvraag. Het verschil met klassieke automatisering: een vaste regelset ('als veld A leeg is, stuur bericht B') werkt alleen bij voorspelbare input. AI-automatisering kan ook overweg met variabele, ongestructureerde input — een e-mail die net iets anders geformuleerd is dan verwacht, een PDF-factuur in een ander format.
Waar het risico zit. AI-modellen kunnen fouten maken of dingen verzinnen (hallucineren). Bij taken met een bindende uitkomst — een juridisch document, een medische beoordeling, een financiële afsluiting — hoort een AI-stap daarom altijd met een controlepunt: een mens die het eindresultaat beoordeelt, of een technische check die de output valideert voordat die verdergaat.
Praktijkvoorbeelden. Documenten samenvatten met bronverwijzing per passage, binnenkomende post automatisch classificeren en routeren, een eerste concepttekst voor correspondentie opstellen, vrije-tekst-intake omzetten in gestructureerde velden.